تست
خانه / گفتگو با ژاله علو، گوینده، بازیگر و دوبلور قدیمی

گفتگو با ژاله علو، گوینده، بازیگر و دوبلور قدیمی

 

 بزرگترین سایت فرهنگی و تفریحی ایرانیان |Funshad.com

 

 

 

ژاله علو گوینده، بازیگر و دوبلور توانمند رادیو و تلویزیون امسال در آستانه ۸۴ سالگی، بیش از ۶۰ سال از عمر خود را با رادیو گذرانده و رادیو را همچون یکی از فرزندانش بزرگ کرده، با رشدش رشد کرده و با وسعتش به بالندگی رسیده است. شاید تنها دغدغه‌اش در این روزها رسیدگی به همکاران و هنرمندانی باشد که سال‌های سال با او در مرکز نمایش رادیو کار کردند و امروز نیازمند مهر و محبت مالی و عاطفی همکاران و مسوولان رادیو هستند.

در یکی از روزهای پایانی سال ۱۳۸۹ به ساختمان خاطره‌انگیز ارک رادیو رفتیم تا با این بانوی پیشکسوت و ماندگار رادیو درباره حال و هوای نوروز و خاطرات خوب نوروزی گفتگو کنیم.

خانم علو، عید نوروز در سال‌های گذشته و خیلی دور چطور بود و چه حال و هوایی برای مردم داشت؟

نوروز در همه زمان‌ها اتفاقی است برای تمام مردم. همه در نوروز داد و ستد حسی و زیبایی دارند. در آن زمان هم آداب و رسوم خاص نوروز برای همه مردم مهم بود. هنوز هم فکر می‌کنم عید نوروز یکی از اعیاد فراموش نشدنی است. وقتی می‌آید شما بدون این که بخواهید یک حس و حال دیگری پیدا می‌کنید، مثل این که در حال نو‌شدن هستید. زیبایی طبیعت حال و هوایی به آدم می‌دهد که دوست دارد از همه چیز رها شود و دنیای جدیدی پیدا کند، چون احساس می‌کند باید در وجودش عید اتفاق بیفتد. اگر ما بخواهیم به گفتار شاعران بزرگمان هم رجوع کنیم که هر‌کدام برای خود عارفی بودند می‌بینیم عید را بیشتر در تولد درونی خودشان می‌دانستند.

در دوران کودکی، هنگام نوروز چه حسی داشتید؟

صحبت سال‌های خیلی دور است. خب مطابق معمول مراسم خیلی زیبایی بود با رفت‌وآمدها و دید و بازدید. ارتباطات خیلی قشنگی صورت می‌گرفت و محال بود خانواده‌های دوری که شاید ۶ ماه یکبار هم همدیگر را نمی‌دیدند در عید نوروز به دیدن یکدیگر نیایند.

شما از سال‌های ابتدای تولد رادیو با آن همراه بودید. در آن سال‌ها برنامه‌های نوروزی رادیو چطور بود؟

برنامه‌های شاد و بهاری پخش می‌شد که الان هم همین طور است. اما به تناسب در زمان گذشته رادیو نقش مهمی در تولید و پخش برنامه‌های نوروزی داشت. چون آن زمان تلویزیون نبود و رادیو نقش مهمی در پوشش همه نوع برنامه برای شنوندگانش داشت و بعدها یکی از کانال‌های تلویزیون راه‌اندازی شد، اما باز چون مردم به رادیو بیشتر دسترسی داشتند، رادیو برایشان رسانه مهمی بود.

آیا سال تحویل در رادیو کنار همکارانتان بوده‌اید؟

نه. من چون برنامه‌هایم کاملا تولیدی بود و طبق معمول پیش از عید نوروز تولید می‌شد، در زمان نوروز در رادیو نبودم، مگر این که برنامه زنده‌ای هنگام تحویل سال از من دعوت می‌کرد که در آن صورت هنگام تحویل سال ممکن بود در استودیوی رادیو باشم.

در سال‌هایی که پشت سر گذاشته‌اید، حتما عیدهای خوب یا بدی را هم تجربه کرده‌اید؟

این را نمی‌توان قضاوت کرد. زمان وقتی می‌گذرد، نظر آدم‌ها تغییر می‌کند و آنها یک‌جور دیگر به زندگی نگاه می‌کنند، نگاهی که نسبت به گذشته عمیق‌تر شده است. نگاه من به عید نوروز چنین نیست که سالی را فوق‌العاده ببینم یا عیدی را مطلقا بد، بلکه می‌توان گفت عیدی بوده که من با نوروز همراه بودم یا همراه نبودم. البته زمان بچگی نوروزها یک رنگ و بوی دیگری داشت. همه چیز را آماده می‌کردند، ما می‌آمدیم سر سفره هفت‌سین می‌نشستیم و عیدی می‌گرفتیم از پدر و مادر و آن رنگ و بوی دیگری داشت؛ اما الان شرایط کاملا متفاوت است. چون درون من خیلی چیزها تغییر کرده است، شاید نیازهای درونی من متفاوت شده است. به هر حال گاهی اتفاق می‌افتد که نوروز ما را خوب می‌کند یا بد. من اصلا به سال و نوروز فکر نمی‌کنم چون آنچه لازمه زمان است پیش می‌آید. ما هم داریم با آن پیش می‌رویم. ما حق قضاوت بد یا خوب را نداریم، چون بد یا خوبی را ما داریم تشخیص می‌دهیم. شاید آنچه برای من زیاد خوب نبوده، برای شما خوب بوده است، برای خوب یا بد نمی‌توان معیار گذاشت.

دوست دارید سال جدید، چه اتفاق خوبی برای همکارانتان بیفتد و چه آرزویی برایشان دارید؟

ما اگر قبول داشته باشیم که بنی‌آدم اعضای یکدیگرند، برای رفع مشکلات همه انسان‌ها بخصوص همکارانمان حتما قدمی برمی‌داریم. البته به‌تنهایی نمی‌توانم کاری انجام دهم؛ بلکه سازمان باید کاری بکند. من فقط می‌توانم با تلفن یا همراهی و احوالپرسی یک جوری رنگ زندگی ناملایمش را تغییر دهم؛ البته این از نظر عاطفی است؛ اما از نظر مالی، وظیفه دستگاهی است که یک هنرمند سال‌ها در آنجا کار کرده است.

شما بیشتر با کدام همکار قدیمی خودتان ارتباط دارید؟

الان که بسیاری از آنها نیستند، ولی من با خانم خیرآبادی و ریاحی خیلی ارتباط دارم و همیشه از حالشان باخبرم.

سال آینده را از نظر هنری چه جور سالی می‌بینید؟

من همیشه به شرایط کاری خودم فکر نمی‌کنم. فکر می‌کنم که ای کاش برای همکاران، برای آنها که می‌شناسم، برای مردم کشورم، برای مردم دنیا، هر چیزی که پیش می‌آید، خوب باشد؛ یعنی در دنیا مهربانی و صلح و آشتی باشد، به جای این‌که تمام مدت به روی یکدیگر پنجه بکشند، به فکر صلح و آرامش باشند. من به خودم فکر نمی‌کنم، اگر شما راحت باشی، منم طبیعا از این بابت خیالم راحت است. من نمی‌توانم نسبت به اطرافیانم بی‌تفاوت باشم. همیشه آرزو می‌کنم که کاش این مشکلات دنیوی از بین بروند.

برای مردم ایران در سال جدید چه آرزویی دارید؟

ببینید، مساله من، خانواده و شهر و کشورم نیست؛ چون اتفاقاتی که در دنیا می‌افتد، امروز دیگر همگانی است. امروز اگر در آن طرف دنیا اتفاقی بیفتد، عواقب آن به من ، کشور و مردم من هم می‌رسد بنابراین من هیچ‌وقت فقط به خودم فکر نمی‌کنم. زمانه تغییر کرده است. ما نمی‌توانیم با اظهارنظرمان به‌ آرزوهایمان فکر کنیم. من آرزوی آرامش و صلح دارم؛ چون وقتی آرامش و صلح و دوستی باشد، فکر می‌کنم مردم با کمترین چیزها می‌سازند. وقتی اینها نباشند، اگر در قصر طلا هم زندگی کنیم، آن زندگی نیست.

گردآوری شده توسط فان روز . کام


درباره ی محمد بخشی

همچنین ببینید

اخبارجدید,خبرهای جدید,اخبار جدید

آزمون در میان تعجب کارشناسان بهترین نشد!

با وجود درخشش فوق العاده در مصاف با آنژی در هفته گذشته لیگ برتر روسیه ...

۴ دیدگاه

  1. موفق و سربلند باشد

  2. مررررررررررررررررررسی

  3. گفتگو با ژاله علو، گوینده، بازیگر و دوبلور قدیمی خسته نباشید عالی بود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتقالب وردپرس